Verslag: Vanaf vandaag ruzie met … de tandarts??

Alweer de derde dag vandaag. Kortom we beginnen nu aan de denkbeeldige terugweg! Gisteren helaas wel twee blaren opgelopen (onder mijn linker grote en kleine teen. Maar na de nodige verzorging gisteravond kon ik er vandaag weer fris tegenaan. Zoals inmiddels gebruikelijk stapte Mark en ik keurig om 2:40 uur in de trein om vooraan aan de start te verschijnen. Wel gingen we dit keer redelijk voor in de trein zitten, waardoor we onze vaste coupégenoten misten, maar gelukkig zagen we hun ook op station Nijmegen rondlopen.

De start werd uiteraard weer keurig begeleid door de vele studenten. Maar het viel mij wel op dat het aantal studenten wel met de dag minder wordt, terwijl de noodzaak misschien wel juist groeit. Maar de start ging weer volgens het boekje en het eerste uur wat we daarna liepen was precies dezelfde route als gisteren. Maar na dat uur kwamen we op het punt dat we toch echt richting de beruchte zeven heuvelenweg gingen.

Maar eerst stond Malden nog op de planning. Hier kwamen we rond 6:00 uur aan, waar bleek dat Mark toch wel erg veel last van zijn knieën begon te krijgen. Eigenlijk was het idee dat ik vanaf dat punt voorop zou gaan lopen zodat ik mijn tempo niet nog verder hoefde aan te passen (wat funest voor mij kon zijn). Maar toen Mark de vlag zag dat er na 1 kilometer een verzorgingspost was besloten we tot daar samen te lopen en dat Mark daar naar zijn knie zou laten kijken. Zo gezegd zo gedaan en eerlijk gezegd ging ik er bij de splitsing vanuit dat Mark daar uit zou vallen.

Na Malden liep het eigenlijk best lekker en volgde al snel Mook en Plasmolen. Vooral in Plasmolen was de sfeer heel goed en was het één en al gezelligheid.  Daarna snel door naar Milsbeek waar ik verwachte Karin tegen te komen om daar gezellig even uit te rusten. Maar na wat whatsappjes kwam ik er al snel achter dat ze later dan mij in Milsbeek zou zijn, dus besloot ik maar even bij een rustpunt uit te rusten, aangezien er inmiddels alweer 24 km in de benen zat.

Wegens de voorspelde warmte besloot ik al snel om meer pauzes in te lassen, namelijk om de 5 km, maar dan wel kortere pauzes. Dit plan werkte erg goed en zo bereikte ik zonder veel problemen het keerpunt van onze extra lus in Ottersum waar een controle op ons stond te wachten. Het voordeel van deze lus vergeleken met gisteren was dat er toch wel wat dorpjes waren, zoals dus Ottersum, waardoor het een stuk gezelliger was dan gisteren. Helaas werd deze lus afgesloten met twee hele lange, saaie, rechte stukken. Maar aangezien er weer 5 km voorbij was mocht ik, van mezelf, halverwege deze rechte stukken wel een keer rusten.

Helaas was gedurende de extra lus de zon inmiddels flink gaan schijnen, wat de tocht een stuk zwaarder begon te maken. Helemaal toen aan het einde van de lus, in Milsbeek, de eerste heuvel in zicht kwam begon het toch wel vervelend te worden dat het zo warm en zonnig was. Maar gelukkig stonden er heel veel mensen langs de weg met waterslangen, waterpistolen en zelfs hogedrukreinigers om ons maar enigszins koel te houden. En ook het bijvullen van de flessen water was op deze manier geen enkel probleem :).

Maar na 6 alinea’s zullen jullie vast denken waarom ik ruzie heb met mijn tandarts? Nou de zeven heuvelenweg heb ik behoorlijk op mijn tandvlees moeten lopen. De heuvels zelf waren denk ik niet eens het probleem maar vooral de brandende zon en de hitte zorgde ervoor dat het toch wel behoorlijk afzien was bij de diverse beklimmingen. Gelukkig werd ik op een gegeven moment gerustgesteld door mijn achterburen dat dit toch echt de laatste heuvel was. Eenmaal boven bij deze ‘laatste’ heuvel werd ik onaangenaam verrast door het zien van … nog een heuvel 🙁 . Gelukkig hoorde ik wel halverwege de heuvels van Mark dat hij nog wel liep en dat hij ongeveer 7 km achter me zat.

Maar ook deze echt laatste heuvel ging redelijk goed waarna ik al snel borden zag staan dat het nog “maar” 3.6 km tot aan de finish was. Normaal zou ik hier mijn hand niet voor omdraaien maar nu was het toch nog wel een behoorlijke tocht tot aan de finish. Uiteindelijk finishte ik om 13:34 waar ik zeker niet ontevreden over ben. Na de finish zat ik wat uit te rusten tot mijn moeder en Vera aankwamen. Zij hadden Mark in Groesbeek een hart onder de riem gestoken en waren daarna naar de finishlocatie gekomen. Daar hebben we ongeveer 1,5 uur gewacht tot Mark binnen kwam. Om hem mentaal te steunen heb ik het laatste stuk nog even met hem meegelopen vanaf de kant tot aan de finish.

Kortom een erg zware dag voor mij en een nog zwaardere dag voor Mark. Morgen alweer de laatste dag met de laatste 50 km. In verband met de hitte mogen de militairen zonder hun ,verplicht 10 kg, bagage lopen en starten de 30 km en 40 km een (half) uur eerder. Helaas worden er voor ons geen aanpassingen gemaakt en daarom maken we ons op voor weer een zware dag naar de Via Gladiola! Die uiteraard weer live te volgen is, dankzij Maris 🙂 .

 

Sponsors

---

Trainingen

Geen trainingen

(Als dat maar goed gaat...)