Verslag: Het venijn zit hem in … de lus!

Vandaag stonden Mark en ik keurig om 2:35 uur klaar op het station om naar Nijmegen te vertrekken en tot onze grote verbazing was de trein gewoon op tijd 🙂 . Wat ons in de trein meteen opviel, was dat we met dezelfde 4 stellen in de coupé zaten als gisteren, waardoor we in ieder geval wisten dat daarvan niemand bij de 715 uitvallers van dag 1 zaten.

Om 4:02 uur klonk de bliep uit de scanner dat de barcode op mijn polsbandje gescand was en dus konden we lekker op weg. Ondanks dat het aantal toeschouwers beduidend minder was dan gisteren was het nog steeds een indrukwekkende ervaring. Helaas was het te donker om het te filmen en dus bestaat de film enkel uit (bijna) zwart beeld met veel gejoel.

De eerste kilometers waren geen enkel probleem en al snel bereikte we het punt dat we alweer 10 km in de benen hadden zitten. Een mooi moment om te rusten aangezien we hadden afgesproken vandaag meer te rusten, en waar nodig langzamer te lopen. Het plan was om weer op 24 km (halverwege) en rond 35 km te rusten. Op de eerste stukken waren er duidelijk minder toeschouwers langs de weg, maar wel genoeg om er een leuke tocht van te maken. Eigenlijk verliep de tocht heel voorspoedig tot … de splitsing.

Alle (burger)afstanden hebben precies hetzelfde start- en finishpunt. Het is daarom niet gek dat wij als 50 km-ers een extra lus moeten lopen gedurende het parcours vergeleken met de 40 km-ers. Gisteren liep deze lus om het dorp Huissen heen en daarom was deze hele lus erg gezellig en zeker niet vervelend om te lopen. Echter vandaag verliep onze volledige lus (ongeveer 14 km) over een dijk, waar praktisch geen toeschouwers waren. Ook begon de zon flink te branden en was het een lang saai stuk. Al met al heeft deze lus er bij Mark en mij behoorlijk ingehakt. Gelukkig lag het rustpunt van 25 km halverwege bij een café op de dijk, dus dat “brak” de lus een beetje.

Nadat we weer aansluiting hadden gevonden met de 40 km-ers ging het weer een stuk beter. Vooral ook omdat we op dat moment gelijk Wijchen inliepen wat werkelijk waar één groot feest was. Alle straten waren voorzien van letterlijk rijen toeschouwers die wederom van alles aanboden en waar de ene na de andere tuinslang ons van water voorzag. Aangezien de temperatuur behoorlijk opliep vulde we niet alleen onze flessen maar ook onze petten doopte we regelmatig onder en vloog het water door de lucht.

De kilometers beginnen er toch wel behoorlijk in te hakken en daarom was het, vooral voor Mark, maar goed dat we (na 38 km) bij de rand van Beuningen, Karin en Annet tegen kwamen waardoor we de gelegenheid hadden om te rusten. Mark leefde helemaal op van deze stop, maar helaas zorgde deze stop er wel voor dat ik wat meer last van mijn (linker) voet begon te krijgen. Maar aangezien de rest van de tocht door de bebouwde kom van Nijmegen liep werden we de laatste kilometers letterlijk gedragen door het publiek. Als klap op de vuurpijl stonden Mariska en de kids ons op te wachten bij de finishlijn, wat mij absoluut flink opbeurde!

Al met al een zware dag maar wel een dag die we met succes hebben afgerond. Morgen op naar de volgende zware uitdaging. Niet alleen is het parcours door de vele heuvels een stuk zwaarder maar ook wordt het weer warmer!  Kortom meer dan genoeg redenen om ons morgen weer live te volgen!

Sponsors

---

Trainingen

Geen trainingen

(Als dat maar goed gaat...)