Verslag Dag 3: Met vertrouwen op naar 6 januari

Dag 3 alweer. Wat gaat het in het algemeen toch hard. Uiteraard denk ik zo nu en dan bij de laatste paar kilometers per dag wel eens: “Is de finish er nou nog niet?”, maar toch zit ik alweer mijn derde verslag te schrijven. Een verslag waarvan niet alleen ikzelf het leuk vind om te schrijven, maar dagelijks ook bijna 100 lezers heeft!

De ochtend begon, zoals gebruikelijk, met een wandelingetje naar de bushalte van de extra vroegbus. Onderweg naar de bushalte bedacht ik me dat ik vandaag in de bus eens op ging letten of iedereen er eigenlijk nog wel was. In tegenstelling tot vorig jaar met de trein, kan je met de bus maar één bus pakken. De volgende komt namelijk te laat aan voor de start. Normaal staan we al met zijn drieën bij de halte te wachten, maar vanmorgen niet. Kortom ik ging er al een klein beetje vanuit dat er toch al afvallers waren van onze bus.

Maar op het laatste nippertje kwam de ene jongen aanlopen en de andere jongen bleek een halte eerder ingestapt te zijn. En ook gedurende de rit zag ik ongeveer alle vertrouwde gezichten weer instappen, dus als ik het goed gezien heb waren er nog geen uitvallers! En om 3:46 werden we keurig vlakbij het startterrein afgezet, zodat ik mooi aan kon sluiten om te gaan starten.

Wat me vorige jaar al opviel werd vandaag weer bevestigd, hoe later in de week (behalve vrijdag) hoe minder studenten er langs het parcours staan bij de start. Maar ik zeg bewust minder in plaats van weinig want de hoeveelheid studenten was nog steeds groot. Plus daarbij was het vandaag voor mij extra opletten want Manouk (mijn buurmeisje) stond langs de start. Helaas werd het me op een gegeven moment toch duidelijk dat, terwijl er al een stukje minder studenten stonden, het voor mij onmogelijk was een bekende te herkennen in de grote menigte.

Maar er was geen tijd om daar over in te zitten, want de berg etappe wachtte immers op me. Vandaag verliepen de eerste kilometers beter dan gisteren en voor ik het wist was het al tijd voor mijn eerste smeerstop. Het was immers al licht geworden en aangezien ik nog redelijk in brand stond van gisteren leek het me wijs weer vroeg te beginnen met smeren. Het idee was om bij 12.5 km (precies 1/4de van de dag) de eerste stop te doen, maar ik was zo lekker op dreef dat ik uiteindelijk bij een kraampje op 15 km neerstreek voor een bammetje en de nodige factor 50.

Na deze stop snel weer verder op weg naar het “strafrondje” voor de 50 km lopers. De extra lus voelt soms best zo aan, omdat het meestal niet het meest gezellige stuk is om te lopen. Maar gelukkig lag vandaag midden in de lus de wereldstad Ottersum. Een leuk stadje die de lus toch weer erg gezellig maakte. Voor mij vooral ook, omdat ik de laatste toiletpost iets te enthousiast had overgeslagen en ik toch wel hard toe was aan een sanitaire stop. Dus in het midden van Ottersum (toevallig precies op 25 km) even een kwartiertje gestopt voor een sanitaire stop, wat nieuwe brandstof en uiteraard nog meer zonnebrandcrème.

En na de stop in Ottersum begon toch echt de tocht naar de Zevenheuvelenweg. En nu zitten jullie waarschijnlijk al 6 alinea’s te denken wat er in vredesnaam op 6 januari 2016 is. Nou hier komt het verlossende antwoord…… ***tromgeroffellllllll*** dan moet ik weer naar de tandarts. En zoals jullie je misschien nog kunnen herinneren heb ik vorige jaar deze tweede helft behoorlijk op mijn tandvlees moeten lopen. Maar vandaag begon ik al behoorlijk fit aan de tocht dus dat zat wel goed. Tevens vermoed ik dat de zon ook een lezer is van mijn verslagen, want hij bleef vandaag opvallend vaak achter de wolken verscholen. Iets wat ik natuurlijk alleen maar fijn vond.

Aan het einde van Groesbeek nog even een korte stop gemaakt bij de verzorgingspost van Make a Wish voor wat te drinken en de laatste keer factor 50 erop en daarna lekker doorgelopen naar de finish. Het liep echter allemaal zo lekker, en de live tracker was soms wat vertraagd i.v.m. Duits netwerk, dat Maris nog aardig in de knoei kwam met mijn eindtijd. De app van de vierdaagse schatte mijn finishtijd op 14:12 uur, terwijl wij hier zelf al 13:30 uur van hadden gemaakt. Echter liep ik nog sneller, waardoor Maris behoorlijk moest haasten om nog op tijd bij de finish te komen.

Gelukkig kreeg ik, net voordat ik de laatste bocht maakte, een appje van Maris dat ze samen met de kids bij de finish stonden! En ongeveer 2 minuten later kwam ik bij de finish aan en werd ik letterlijk bijna besprongen door Tygo. Niet alleen voor een kus maar vooral voor: “bandje laten scannen!!!!!”. Om mezelf af te melden moet ik mijn polsbandje laten scannen en dat is iets wat Tygo erg leuk vindt. Dit laatste kan trouwens ook komen, omdat de mensen van zowel mijn registratiebureau als het registratiebureau ernaast, Tygo en Fynn zo leuk vinden dat ze hun steeds allerlei lekkere dingen toestoppen ;-).

Al met al was dit een hele lekkere loopdag. Helaas door een verkeerd zittende zool wel 2 extra blaren opgelopen en wat schaafplekken op mijn voeten, maar dat mag de pret niet drukken. Morgen nog één keer vroeg op, één keer de vroegbus in en vooral nog één keer knallen om lekker op tijd de Via Gladiola te bereiken en vooral het tweede kruisje. En daarna? Nog één keer een verslag schrijven!

Tot morgen!

Sponsors

---

Trainingen

Geen trainingen

(Als dat maar goed gaat...)